|
ເຜົ່າກະຕູ
* ໃນສັງຄົມຂອງຊົນເຜົ່າກະຕູແມ່ນ ສັງຄົມທີ່ິຖື ຕະກຸນຕາມສາຍພໍ່ ຫຼື ບິດາສິດທິຣາດ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ການສືບມູນຂອງພໍ່ ແລະ ສິນສົມສ້າງລະຫວ່າງຜົວ-ເມຍໃນເມື່ອພໍ່ເສຍຊີວິດສ່ວນຫລາຍກໍແມ່ນລູກຊາຍເປັນຜູ້ສືບທອດ. ສ່ວນລູກສາວພັດໄດ້ໜ້ອຍທີ່ສຸດ ຫລື ບໍ່ໄດ້ຊ້ຳ; ທັງທີ່ເປັນຜູ້ເຮັດວຽກໃນຄອບຄົວເປັນຜູ້ຮັບຄ່າດອງສິນສອດ. ສ່ວນຜູ້ເປັນແມ່ ແລະ ພີ່ນ້ອງຊັ້ນຈຳທັງສາຍແມ່ກໍບໍ່ໄດ້ຫຍັງ ເຊັ່ນດຽວກັນ.
ມູນມໍລະດົກຂອງພໍ່ ແລະ ສິນສົມສ້າງລະຫວ່າງຜົວ-ເມຍໃນເມື່ອຜົວເສຍຊີວິດໃນກໍລະນີແມ່ບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານກັບຊາຍຄົນໃໝ່ແມ່ນເມຍ ແລະ ລູກຊາຍເປັນຜູ້ສືບທອດ. ສ່ວນລູກສາວຖ້າຫາກມູນມໍລະດົກ ແລະ ສິນສົມສ້າງລະຫວ່າງພໍ່ແມ່ມີຫລາຍ, ມີບາງເທື່ອກໍແບ່ງໃຫ້ແກ່ລູກ ສ່ວນຫລວງຫລາຍແມ່ນບໍ່ໄດ້. ແຕ່ໃນກໍລະນີແມ່ໄດ້ເອົາຜົວໃໝ່ ຈະບໍ່ມີສິດສືບທອດສິນສົມສ້າງລະຫວ່າງຜົວ-ເມຍໃນເວລາຜົວຍັງມີຊີວິດ ຊຶ່ງສະແດງອອກໃຫ້ເຫັນໃນບັນດາວັດຖຸຕ່າງໆລຸ່ມນີ້ເຊັ່ນ: ດິນໄຮ່, ເຄື່ອງໃຊ້ໃນຄົວເຮືອນ, ຍານພາຫະນະ, ເຄື່ອງມືການຜະລິດໃນກໍລະນີມີຫລາຍອາດຈະແບ່ງໃຫ້ລູກສາວປະມານ 20% ຂອງມູນຄ່າເຄື່ອງທີ່ມີໃນຄົວເຮືອນ. ແຕ່ດິນເຮືອນ, ສວນຄົວ, ໜອງປາ, ການກໍ່ສ້າງ, ເຮືອນຮ້ານ, ເຮືອນ, ສິນຄ້າ, ເຄື່ອງເອ້ຍ້ອງ, ເງິນ, ຄຳ ແລະ ສັດລ້ຽງທຸກຊະນິດແມ່ນບັນດາລູກຊາຍເປັນຜູ້ສືບທອດແຕ່ລູກກົກເປັນຜູ້ຈະໄດ້ຫລາຍ ກວ່າໝູ່; ສ່ວນຜູ້ເປັນເມຍມີສິດສືບທອດໃນເວລາຍັງຢູ່ຄົວເຮືອນດັ່ງກ່າວ ເຊິ່ງຍັງບໍ່ທັນໄດ້ແຕ່ງງານກັບຊາຍຄົນອື່ນເທົ່ານັ້ນ. ສະເພາະລູກສາວ; ເຖິງວັດຖຸສິ່ງຂອງທີ່ກ່າວມານັ້ນຈະຫລວງຫລາຍ ປານ ໃດກໍຕາມ ແມ່ນບໍ່ມີສິດສືບທອດແຕ່ຢ່າງໃດເລີຍ, ແຕ່ວ່າໃນກໍລະນີບໍ່ມີລູກນຳກັນຈັກຄົນໃນເມື່ອຜົວເສຍຊີວິດແມ່ນເມຍເອົາໝົດ.
ການສືບທອດມູນມໍລະດົກໃນສັງຄົມຂອງຊົນເຜົ່າກະຕູ ຍັງຂາດຄວາມຍຸຕິທຳ, ບໍ່ວ່າໃນລະດັບສັງຄົມໃດແມ່ນຜູ້ຊາຍ ຫລື ລູກຊາຍເປັນຜູ້ໄດ້ປຽບ, ຜູ້ຍິງ ຫລື ລູກສາວເປັນຜູ້ເສຍປຽບ ທັງທີ່ວ່າການເຮັດວຽກງານຕົ້ນຕໍ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນກິດຈະກຳໃນຮອບ 24 ຊົ່ວໂມງແມ່ນຜູ້ຍິງ ຫລື ລູກສາວເປັນຜູ້ເຮັດຫລາຍກວ່າໝູ່ ບໍ່ພຽງແຕ່ເທົ່ານັ້ນຄ່າດອງຂອງລູກສາວຈະມີຫລາຍເທົ່າໃດແມ່ນພໍ່ ແລະ ພີ່ນ້ອງຊັ້ນຈຳຝ່າຍພໍ່ສຶກສາອົບຮົມທາງການເມືອງແນວຄິດແກ່ເຂົາເຈົ້າເສຍກ່ອນ ຊຶ່ງຕ້ອງເລັ່ງໃສ່ພວກເຖົ້າແກ່ອາວຸໂສ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນພວກຕະກົງອາຣຽດ ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຫັນປ່ຽນບັນດາແນວຄິດຍັງຖືຜູ້ຍິງເປັນທາດຮັບໃຊ້ຕົນ ແລະ ເພື່ອຈຳກັດກ້າວໄປເຖິງລົບລ້າງຢ່າງສິ້ນເຊີງ.
|
